حکومت واحد جهانی حضرت مهدی

انتظار قیام در جامعه شیعی‌

کتابهای ‏غیبت قبل از تولد امام ‏عصر

مسأله ‏غیبت ‏قبل ‏از تولد امام ‏عصر

ادامه در ادامه مطلب

بررسی پیشگوئیهای نوسترآداموس درباره جهانی شدن انقلاب اسلامی ایران

قرآن و دولت آخر الزمان

غیبتی در حضور

ظهور نزدیک است

روایات در رابطه با روش داوری آن حضرت

اشاره

یکی از مهمترین موضوعاتی که به هنگام بحث از انقلاب جهانی امام عصر(عج) مطرح می‏شود این است که آن حضرت چگونه و با چه نیرویی در برابر نظام استکباری حاکم بر جهان می‏ایستد و همه تمدن‏های قدرتمند، امّا فاسد، را به زانو در می‏آورد؟ آیا ایشان با قدرت نظامی و با بهره‏گیری از تسلیحات و تجهیزات پیشرفته و قدرتمند خود موفق به فروپاشی این تمدن‏ها می‏شود، یا علل و عوامل دیگری در کار است؟ تردیدی نیست که حضرت مهدی(ع) با امدادهای غیبی همراهی می‏شود و همه قوای طبیعی و ماورای طبیعی در خدمت ایشان است؛ اما به نظر می‏رسد رمز اصلی پیروزی ایشان بر همه قدرت‏های شیطانی حاکم بر جهان، حرکت ایشان در مسیر سنت‏های الهی حاکم بر هستی و هماهنگی این سنت‏ها با قیام رهایی بخش آن حضرت است. برای روشن‏تر شدن این موضوع لازم است که به بررسی سنت‏های الهی حاکم بر عالم تکوین و تشریع بپردازیم.
در شماره قبل پس از بررسی معنای لغوی سنّت، اصل تغییرناپذیری سنت‏های الهی و... به بررسی برخی از سنت‏های الهی حاکم بر جوامع انسانی پرداختیم وگفتیم که براساس سنت تغییر ناپذیر الهی، ظلم و بیدادگری عامل نابودی تمدن‏هاست. اینک ادامه بحث را با بررسی دیگر سنت‏های الهی حاکم بر جوامع پی می‏گیریم.

وقت و اجل شرط نابودی تمدن‏ها

تغییر نعمت‏ها به دلیل تغییر رفتار و روحیات امت‏ها

امامت، وراثت و خلافت مؤمنان صالح

سخن ناشر

امام حسن عسکری صلوات الله علیه، در ضمن حدیثی در شان فرزند برومند خود حضرت مهدی منتظر عجل الله تعالی فرجه فرمود: و الله لیغیبن غیبه لا ینجو فیها من الهلکه الا من ثبته الله عز و جل علی القول بامامته و وفقه فیها للدعاء بتعجیل فرجه (کمال الدین صدوق، ج 2 ص 384، باب 38.) به خدا سوگند، (حضرت مهدی علیه السلام) حتما و قطعا غیبتی می گزیند که در این غیبت، هیچ کس از هلاکت نجات نمی یابد، مگر آن کس که خدای عز و جل، او را بر قول به امامت ایشان (حضرت مهدی علیه السلام) ثابت بدارد، و به دعای بر تعجیل فرج حضرتش موفق بدارد.
ابوالصلت هروی می گوید: از امام ابوالحسن علی بن موسی الرضا (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: رحم الله عبدا احیی امرنا خدا رحمت آورد بر بنده ای که امر ما را احیاء کند. گفتم: چگونه امر شما احیاء می شود؟ فرمود: علوم ما را فراگیرد، و به مردم بیاموزد، زیرا که مردم اگر زیبایی های کلام ما را بدانند، از ما پیروی می کنند. (بحارالانوار، ج 2، ص 30، حدیث 13) معرفت به امام زمان صلوات الله علیه، وظیفه فرد فرد شیعیان و دوستداران آن

[ صفحه 3]

بزرگوار است. اگر این معرفت نباشد، زندگی انسان زندگی در حیرت است و مرگ او، مرگ جاهلی. در زمان غیبت، یاد حضرت بقیه الله ارواحنا فداه، انتظار او، ایمان به او، و یقین به ظهور حضرتش، بالاترین تکلیف الهی است که خدای تعالی برای شیعه معین ساخته است. مقدمه همه این وظایف، معرفت به آن امام همام است که این نعمت و موهبت الهی، هر چه بیشتر نصیب انسان گردد، نورانیت او بیشتر می شود.
انتشارات کتابچی نیز با استعانت از حضرت باری تعالی عز اسمه و به یاد حجت معبود، امام موعود عجل الله تعالی فرجه، کتبی را که از احادیث نورانی خاندان نور علیهم السلام اقتباس شده، به منتظران حضرتش تقدیم می دارد. خوانندگان گرامی را به دقت در این سطور و کلمات نورانی فرا می خوانیم، و امیدواریم این دقت و تعمق، مقدمه ایمان گسترده تر و عمل خالص تر گردد، و خدای تعالی با تعجیل در فرج حضرتش بر عموم منتظران منت نهد. امیدواریم تلاش تمامی دست اندرکاران چاپ و نشر این کتاب مورد قبول حضرت حجت صلوات الله و سلام علیه و عجل الله تعالی فرجه الشریف واقع شده و مشمول دعای خیر حضرتش قرار گیرند.
آمین یا رب العالمین
سید علی کتابچی

[ صفحه 5]

دریچه

با نگرشی به تمام ادیان آسمانی، و بررسی انگیخته های این ادیان به نکاتی مشترک بر می خوریم که همه آنها بر آن اتفاق نظر دارند و پیام آوران الهی در رسالت خود، آن نکات را به گونه ای تبیین و تفسیر نموده اند. یکی از نکات مشترک تمامی ادیان الهی، شهادت فطری بر وحدانیت پدید آورنده هستی است: قولوا لا اله الا الله تفلحوا و دیگری، هدف از انگیزش خلقت که همانا سعادت جاودانگی بشر در پرتو عبادت حضرت حق می باشد. که در این راستا، پروردگار، انبیاء را با جمله فرامینی به سوی بندگان فرو فرستاد، تا ایشان را بر این طریق رهنمون باشند. و ایشان

[ صفحه 6]

را از گمراهی نجات بخشد. لقد من الله علی المومنین اذ بعث فیهم رسولا من انفسهم یتلوا علیهم آیاته و یزکیهم و یعلمهم الکتاب و الحکمه و ان کانوا من قبل لفی ضلال مبین در ادامه این مسیر، خداوند پس از انبیاء، اوصیائی را معین فرمود تا ادامه دهنده ابلاغ رسالت انبیاء باشند. و بدین گونه آئین درست اندیشی و صحیح زیستی را به آدمیان بیاموزند. یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک و ان لم تفعل فما بلغت رسالته و الله یعصمک من الناس (مائده / 67) بدین سان خداوند، هیچ گاه بندگان را به حال خود رها نکرده و ایشان را به خود وانگذاشته است. و در تمامی ایام، حجتی را بر ایشان معین فرموده است تا به اعوجاج و انحراف کشیده نشوند. همان گونه در کلام نورانی امام موسی بن جعفر صلوات الله علیه به هشام بن حکم می بینیم:

ادامه در ادامه مطلب

رساله غیبت

بنام خداوند بخشنده مهربان سپاس خداوند را سزا است، سپاسی که نعمات را جلب کرده و بدی ها و آفات را دور می سازد. درود بی پایان خداوندی بر بهترین انسان ها در بین عرب و عجم که بسوی عموم ملت ها و امت ها برگزیده شده، محمد و خاندان پاک سرشت او و آشکارا کنندگان بخشش و فضیلت. بعد از سپاس خداوندی، مخالفان اعتقادی ما گمان کرده اند که اعتقاد و باور ما درباره غیبت، اثباتش بر ما دشوار، و باور و گمان آنان در این باره آسان است. این نخستین باور جاهلانه ای نیست که آنان بدان پای بند شده اند. به هنگام بررسی دقیق، نقطه مقابل آنچه را که آنان گمان کرده اند ثابت خواهد شد.

[ صفحه 14]

توضیح مطلب چنین است: مساله غیبت، فرعی است بر یک سلسله اصول که اگر آنها ثابت شود، سخن درباره غیبت آسان تر و روشن تر خواهد بود. و اگر آن اصول و مقدمات ثابت نشود، دیگر درباره غیبت سخن نتوان گفت. باید بدانیم که عقل، ریاست و سرپرستی جامعه را در هر زمان لازم می داند و چنین می گوید که باید زمام امر در دست پیشوایی معصوم باشد که انجام و صدور کار زشت از او ممکن نباشد. با ثبوت و در نظر گرفتن این دو مقدمه جز پیشوائی امامی که به امامت او اشاره خواهیم کرد کسی باقی نمی ماند، زیرا این ویژگی فقط در او یافت می شود و با فرض وجود او جز اعتقاد به غیبت و پنهانی او چاره ای نیست. بنابر این باید آن دو مقدمه و ریشه اصلی را ثابت کنیم و آن را مستدل سازیم تا مساله غیبت را به آسانی بتوانیم بررسی کنیم. پس گوئیم: دلیل امامت و لزوم وجود امام در

ادامه در ادامه مطلب

مسأله رجعت

درباره اعتقاد داشتن به رجعت به هنگام ظهور حضرت امام مهدی علیه الصلوه و السلام عجل الله تعالی فرجه الشریف و معنای آن چه می گویید؟
پاسخ:
رجعت یعنی آن که خدای تعالی عده ای از دوستان و شیعیان حضرت قائمه علیه الصلوه و السلام را که قبل از قیام آن حضرت علیه الصلوه و السلام فوت نموده اند زنده می فرماید تا به سعادت یاری و اطاعت از آن حضرت و جنگ با دشمنان آن حضرت علیه الصلوه و السلام نائل آیند و از اجرا و پاداش این مرتبه بسی بلند که آن را درک ننموده اند محروم نشوند، و دیگران بجای آنان از این مقام رفیع بهره ور نگردند و خدای تعالی بر زنده بودن مردگان تواناست و لذا تعجب مخالفان و استعبادشان معنائی ندارد.

[ صفحه 33]

درباره حقیقت رجعت

از حقیقت رجعت سوال گردید، زیرا بعضی از علماء امامیه معتقدند رجعت به حکومت رسیدن آنان در دوران سلطنت حضرت امام قائم علیه الصلوه و السلام عجل الله تعالی فرجه الشریف می باشد بدون آن که بدن ائمه علیهم الصلوه و السلام باین جهان بازگشت نماید.
پاسخ:
باید دانست شیعه امامیه معتقد است به هنگام ظهور امام زمان حضرت مهدی علیه الصلوه و السلام عجل الله تعالی فرجه الشریف، خدای تعالی گروهی از شیعیان آن حضرت را که از رحلت نموده اند به این جهان باز می گرداند تا به ثواب یاری کردن و کمک نمودن به آن حضرت علیه الصلوه و السلام نائل شده و حکومت آن حضرت را مشاهده نمایند. همچنین گروهی از دشمنان آن حضرت علیه الصلوه و السلام را زنده می فرماید تا از

[ صفحه 34]

آنان انتقام گرفته شود. لذا شیعیان با مشاهده ظهور حق و برتری آن شاد و مسرور می باشند. دلیل صحت این نظر که بر هیچ عاقلی در آن شک و تردید نمی آید اینست که این کار فی نفسه محال نبوده و در قدرت خدای تعالی می باشد. اغلب مخالفان ما، رجعت را بدلیل محال بودن و خارج از قدرت خدای تعالی بودنش انکار می کنند. وقتی امکان رجعت جایز بوده، و در قدرت خدای تعالی باشد، راه اثبات آن اجماع علماء امامیه بر وقوع آن می باشد، که در آن اختلافی ندارند و ما در نوشته های متعدد خود، توضیح داده ایم اجماع علماء امامیه حجت است زیرا شامل قول امام علیه الصلوه و السلام است و هر چه شامل فرمایش امام معصوم علیه الصلوه و السلام باشد صحیح و صواب است. و گفتیم رجعت منافاتی با تکلیف ندارد و نباید گمان برد تکلیف آن که بهر علت پس از مرگ - بازگشت نموده باطل است، و یاد آور شدیم همان گونه که پس از ملاحظه

ادامه در ادامه مطلب

علت غیبت و چگونگی دستیابی به احکام الهیه

سوال:
پاسخ این سخن چیست که شخصی بگوید: خدای تعالی بر حسب مصلحت، تعداد بیشماری از پیامبران خود را به منظور عدم دسترسی دشمنان از آنان مخفی و غائب ساخت و به اقتضاء حکمت آشکار نبودند و آن بدلیل اجبار و تقویت آنان بوده تا دشمنان گمراهشان بر آنان مسلط نشوند. بنابر این دلیل عدم بهره مند شدن از پیامبران از طرف ستمگران بوده نه از جانب خدای سبحان. اگر به شما گفته شود: غیبت پیامبر - در صورتی که قبل از تقریر شریعتش، که احکام آن اعلام نشده تا موجب سعادت عامل آن باشد و شبهات از آن مرتفع و کیفر اعمال در آن روشن نشده و بعد از ظهور آشکاری واقع نشده که ضرورتا و حسا هر عذر و بهانه ای از آن

[ صفحه 40]

منقطع و هر شک و شبهه ای از آن برطرف شده باشد با غیبت پیامبری که پس از زمان ظهورش - که در آن مسائل شریعت تقریر شده متفاوت است بدیهی است حکم غیبت و ظهور این دو پیامبر با یک دیگر برابر نیست. پس چگونه ممکن است خدای تعالی غیبت و استتار را برای امام علیه الصلوه و السلام جایز بداند همان گونه که برای بعضی از پیامبران گذشته جایز دانست و از تایید آنان خودداری نمود، در حالی که صفات امام با پیامبران مختلف و شرایط آن دو متضاد است و شما امام علیه الصلوه و السلام را با غیبت بلا استفاده قرار می دهید، اگر پیروانش و راویان از ائمه علیهم الصلوه و السلام بر گمراهی و ضلالت اتفاق کنند و غیبت را بر امام واجب می دانید در صورتی که امام هنگامی که آشکار است به حق قیام می کند، و این سخن شما (مخالفان) هنگامی است که ملزم باشید دشمنان را با نقل قانع سازید، اگر چه معصوم نباشند، همانند زمانی که در غلبه کردنتان بر آنها ناراحت می شوند (یا ناراحتشان می کنید) و این

ادامه در ادامه مطلب

حکمت غیبت چیست؟ (رابطه غیبت و ظهور)

عالم بزرگوار سید مرتضی علم الهدی (که خدا از او خشنود باد) فرموده است: اگر مخالفان بگویند که شما می گوئید: امام زمان علیه الصلوه و السلام وجود دارند و قیام می فرمایند و چنین و چنان خواهند کرد. پس چه عواملی مانع ظهور و قیام آن حضرت علیه الصلوه و السلام می باشد؟ و اصلا علت پنهان شدن و غیبت ایشان علیه الصلوه و السلام چیست؟ در پاسخ خواهیم گفت: ضرورت وجود امام ثابت گردیده، و از جمله صفات امام عصمت است جایز نیست امام معصوم مرتکب کار زشت و قبیحی گردد حال که چنین است و ما توضیح دادیم وجود امام ضروری است و هم اکنون نیز وجود دارند... ظهور و غیبت امام، فرع ضرورت وجود ایشان می باشد. لذا می گوییم: حال که عصمت امام ثابت گردیده و

[ صفحه 52]

ملاحظه می کنیم امام پنهان شده و ظاهر نمی شوند لازمه اش وجود علت یا عللی از طرف ما می باشد زیرا امام مرتکب فعل قبیح نمی گردند. از طرفی روشن بودن علت و عذر مزبور برای ما ضروری نیست که به یکی از وجوه آن را می توان توضیح داد. مثلا در پاسخ ملحدین و منکران خدای تعالی که می گویند: چه حکمتی در رمی جمرات، و هروله در سعی صفا و مروه و استلام حجر الاسود وجود دارد؟ ما در این قبیل احکام حکمتی نمی بینیم. آیا نمی گوئیم: به استناد دلایل روشن و قوی حکیم بودن آفریدگار جهان ثابت شده است. در این صورت هنگامی که ما را به این قبیل امور دستور می فرماید، خواهیم دانست حکمتی سبب آن دستور گردیده است. و اگر بگویند: آن حکمت چیست؟ در پاسخ می گوئیم: لازم نیست وجه حکمت آن برای ما روشن باشد زیرا می دانیم خدای تعالی مرتکب فعل قبیح نمی گردد.

ادامه در ادامه مطلب